Recent stemde het Europees Parlement tegen een verbod op het gebruik van termen als ''burger'', ''worst'' en ''biefstuk'' bij het verwijzen naar vleesvrije producten, met als doel ze op het menu te houden en in plaats daarvan niet de '’veggie disc'’ of '’vegan tube'’ te zien...

De etikettering van niet-dierlijke producten is de laatste jaren een hot topic geweest. Dat termen als '’burger’' of ‘'worst'’ vooral door de landbouw -en vleesindustrie worden gebruikt ligt voor de hand, want deze termen zeggen natuurlijk veel over het product. Je zou kunnen zeggen dat het voedingsclaims zijn, maar wat is een voedingsclaim?

Waarom claims op namen voor voeding?
Een voedingsclaim (Claimverordening 1924/2006/EG) is een indicatie dat een product bepaalde eigenschappen heeft. Dit is een brede definitie en de lijst met claims is niet beperkt. De wet stelt dat de bewering moet kloppen en ze mag niet misleiden, dus het etiket moet duidelijk zijn. De belangrijkste reden achter deze voedingsclaims is om verwarring bij de consument te voorkomen. Dat is logisch. De stelling dat die termen in combinatie met vegetarische of veganistische producten misleidend zijn voor de consument, is - naar mijn mening - nogal overdreven.

Verwarring
Als ik de term ‘'verwarring’' vanuit een merkenperspectief bekijk, dan moet je eerst onderzoeken of een naam als merk beschermd kan worden om tot de conclusie te komen dat een consument verward kan raken. Een merk is een teken met onderscheidend vermogen en aanduidingen die uitsluitend dienen om eigenschappen aan te geven kunnen niet worden geclaimd, dus het is niet waarschijnlijk dat twee van dergelijke aanduidingen door de consument zullen worden verward. De termen "burger" en "worst" zeggen iets over de vorm, eigenschappen en een bepaalde voedingscategorie, toch? Het zijn dus eigenlijk soortaanduidingen.

Waarom nu deze discussie?
Oogpunt van een vleeseter
Laten we beginnen met de vleesindustrie. De vleeslobby noemde het ‘‘culturele kaping” om een vegetarische burger in dezelfde categorie te plaatsen als een hamburger. Waarom de smaak en namen van vegetarische producten matchen met de keuken van vlees?

Antwoord van een vegetariër
Omdat het een ‘’alternatief’’ is voor vleesproducten. Als een vegetarisch product op de verpakking vermeldt dat het dezelfde smaakbeleving biedt als een vleesburger maar dan plantaardig is, is dit duidelijk en kan er geen verwarring ontstaan. Dit antwoord wordt ook bevestigd door 96% van de respondenten in een Nederlandse enquête (zie dit artikel) en 42% van de respondenten in een enquête van de Europese Consumentenorganisatie (zie dit andere artikel). In feite gaven beiden respondenten aan dat ze de vlees gerelateerde namen voor vegetarische producten begrijpen en niet verwarrend vinden. In feite maken die ‘‘vlezige’’ namen op plantaardige producten het veel gemakkelijker om alternatieven te kiezen. Bovendien, is een consument ooit in de war geweest tussen een hamburger en een kipburger? Ik denk het niet.

Om bovenstaande vraag te beantwoorden: waarom nu deze discussie? Zoals gezegd is dit een hot topic en stijgt de populariteit van vleesvrije alternatieven nog steeds. Deze producten zijn belangrijker geworden voor de vleesindustrie omdat ze er een concurrent in zien. Maar is het niet beter om te stoppen met investeren in deze woordenstrijd? Misschien is dit een goed moment voor meer vleesproducenten om hun eigen plantaardige alternatieven te creëren en te profiteren van deze stijgende populariteit en de positieve duurzame innovatie te steunen. Immers, omdat er geen beperking is aangenomen, kan iedereen de labels ‘’veggie burger’’ of ‘’vegan worst’’ gebruiken.

Mocht u naar aanleiding van dit artikel vragen hebben over dit onderwerp, neemt u dan contact met ons op.